Xatırlayıramda uşaq vaxtı Qurban bayrmının gəlməyini 4 gözlə gözləyirdim.İndi yadıma düşəndə özümün özüme gülməyim gəlir.Nəysə uşaq idim onsuz.O vaxtı atam qurban ətini gətirib anma verərdi,anamda paylasdırıb mənə.düşərdim qonşu qapılarına.Tebii ki, o yaşda bunu edəndə özümü qoruyucu mələk,qəhrəman kimi hiss edirdim.İndi gəlib çıxmışam 18 yaşına.ve indi uşaqlığımın əksinə qurban payi paylamaq heç xoşuma gəlmir.Niye?Niyesini özümdə bilmirəm amma həqiqətdə budu ki sevmirəm!Böyüdükçə naşükür oluruq nədi...

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder